Şimdi  rüya gibi hepsi.

Her bayram günü , rüya tadında hayallere dalar, yad ederim köyümün bayramlarını. Yad ettikçe teselli bulurum.  Henüz  beş –altı yaşlarında küçücük bir çocuktum. Ufak tefek, kara kuru alabildiğine hayalperest ama hareketli mi hareketli.Bayramlar cennetimdi benim.İple çekerdim o günleri.Çünkü bayramlar en büyük heyecandı, en büyük coşkuydu benim için.

Bir ben değil, köyümün bütün çocukları aynı hal içinde beklerdi bayramları.Bayram günü yaklaştıkça heyecanımız artardı.

Neydi bizim için bayram?

    Yüksek bir tepeden bakıyorsunuz. Karşınızda  pırıl pırıl Işıklı gölü… Alımlı mı alımlı karlı Akdağ… Kıvrım kıvrım Büyük Menderes  ve  bağlar ve  bahçeler ve yemyeşil alanlar… Sözün özü,  karşınızda Anadolu’nun bereketli ovalarından birisi duruyor: Çivril  ovası…  Ovanın en ağaçlı, en yeşil , en şirin yakasını sorduğunuzda ; size yeşilliğin en yoğun olduğu  yeri gösteriyorlar:  “Haaa… şu yeşil yaka mı? Orası Haydan…”

2008-2009 sezonu geçen hafta başladı.

Maddi imkansızlıklardan dolayı takımımız 1.maçına çıkamadı.Son ana kadar çekilme planları yapılırken Muhtar Bekir Karabulut ve futbolcuların özverisiyle lig'de kalmaya karar verildi.

Ve ilk maçında köyümüzde babadağ ozan tekstil i 5-1 gibi farklı bi skorla yenmesini bildi